تختی و کشتی گیران ترک

من اهل سیواس هستم، یک بار در یک از قهوه خانه های سیواس عکسی از تختی را روی دیوار مشاهده کردم. در آن موقع تمرین کشتی را تازه آغاز کرده بودم و باور کنید با دیدن این عکس عالم دیگری پیدا کردم و پیش خودم گفتم آیا می شود من هم مثل تختی روزی قهرمان جهان شوم، من سالها با این افکار زندگی کردم، من تختی را نخستین بار در سال ۱۹۶۰ در جریان یک مسابقه دوستانه دیدم و می دانستم که او قهرمان بزرگی است و توانسته کشتی گیران نیرومندی همچون مصطفی کورت، بکر بوکر، و ایک پالم و … را ضربه فنی کند. در آن زمان من یک تماشاچی بودم، خوب تمرین می کردم و تختی را در خیال خود بالاتر از همه می دانستم. من او را به عنوان یک سمبل بزرگ قبول کرده بودم، در حقیقت او الگوی من بود.

 

بعدها احمد آِییک خود قهرمان نام اوری شد و حتی موفق شد که تختی را که زمانی الگویش بود شکست بدهد اما سال ها بعد که حسین حصاری از پیشکسوتان مطبوعات ورزشی او را در محل کارش در ترکیه دیده بود از او پرسیده بود:

 

«من اینجا عکس های زیادی از پیروزی هایت بر قهرمانان کشورهای مختلف را می بینم که بر دیوار زده ای اما عکس پیروزی تو را بر تختی نمی بینم.» احمد آتیک جوابی داده بود که بسیار شنیدنی و آموزنده است.  او گفته بود:  «هنگانی که من تختی را شکست دادم می دانم که او از آمادگی کافی برخوردار نبود و او را به زور روی تشک فرستاده بودند بنابراین از نظر اخلاقی صحیح نبود که عکس پیروزیم بر تختی را بر  دیوار بزنم.»

تختی و کشتی گیران ترک

۱۳۵۹/۳/۳ ، -۱ کیهان ورشی، شماره ۱۳۴۰